Van Tatiana zelf…

Met dat jullie op deze pagina zijn terechtgekomen, hebben hoogstwaarschijnlijk al wel over mij gehoord. Toch denk ik dat je de interessantste dingen over een mens leert kennen wanneer diegene zelf over zijn of haar leven vertelt.

Ik ben afkomstig uit Belarus en drie jaar geleden ben ik naar Polen verhuisd. Toen ik besloot te verhuizen, had ik nooit kunnen vermoeden wat voor bijzondere reis God voor mij had voorbereid.

Hij gaf mij een geweldige echtgenoot, die mij elke dag Gods liefde laat zien door zijn woorden, zorgzaamheid en manier van omgaan met mensen. God opende voor mij ook vele nieuwe mogelijkheden en hielp mij om op een totaal nieuwe manier naar mijn leven en bediening te kijken.

Ik geloof oprecht dat onze roeping altijd met ons meegaat. Ze leeft in ons. En waar we ook zijn, juist daar ontstaat de mogelijkheid om ons potentieel en onze gaven te ontdekken en Gods karakter zichtbaar te maken door ons leven heen.

In deze periode heb ik vaak aan twee personen uit de Bijbel gedacht – Jozef en Daniël. Hun levens werden voor mij een prachtig voorbeeld van hoe een mens invloed kan hebben op de wereld om zich heen en die wereld kan veranderen. Op hun weg kwamen veel moeilijkheden, maar zij verloren de hoop niet, omdat hun blik op God gericht bleef. En Hij stelde hen niet teleur.

Zij volgden de weg die door Zijn kompas werd aangewezen en bereikten buitengewone dingen. Hun verhalen laten ons zien dat het niet uitmaakt waar we zijn, welke crises of verliezen we meemaken en waar het leven ons brengt – God kan alles veranderen op een manier die wij ons niet eens kunnen voorstellen.

In Romeinen 8:28 lezen we:
“En wij weten dat God alles ten goede laat meewerken voor wie hem liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepen zijn.”

Na mijn verhuizing voelde het alsof ik alles verloren had: mijn vaderland, mijn bediening en dierbare mensen om mij heen. Ik voelde me alsof ik alleen was achtergebleven – met een kind en twee koffers – en alleen wist dat ik moest overleven. In die tijd leek het alsof mij alleen nog Zijn oneindige genade overbleef.

Vandaag begrijp ik echter dat dit pas het begin was van een nieuwe, bijzondere reis. God geeft “een kroon op hun hoofd in plaats van stof, vreugdeolie in plaats van rouw, feestkledij in plaats van verslagenheid. Men noemt hen Terebinten van gerechtigheid, geplant door de HEER als teken van zijn luister.” (Jesaja 61:3).

De belangrijkste les die ik uit dit verhaal heb geleerd, is om dicht bij God te blijven. Want in de moeilijkste momenten is het meest bijzondere dat God juist óns verandert.

Mijn gebeden werden dieper, mijn waarden duidelijker, mijn hart gevoeliger en mijn liefde voor mensen echter en zichtbaarder.

Vergeef me, lieve mensen, als mijn eerste bijdrage een beetje chaotisch is. Er is zoveel dat ik zou willen zeggen, terwijl gevoelens zich niet altijd gemakkelijk in woorden laten vatten. Toch hoop ik dat jullie mij hierdoor een beetje beter hebben leren kennen.

Dank jullie wel voor jullie vriendelijkheid, steun, reacties en misschien ook vragen. Daardoor zal het voor mij makkelijker zijn om te begrijpen waarover ik mijn volgende bijdrage kan schrijven.

Met liefde en dankbaarheid voor jullie aanwezigheid in ons leven,

Tatiana van den Berg